Szkoła Podstawowa nr 11

  • Full Screen
  • Wide Screen
  • Narrow Screen
  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

Historia szkoły

Gdy 23 IV 1926 r. zapadła decyzja o budowie portu, do Gdyni zaczęli przybywać ludzie z głębi kraju. Rozwijało się miasto i jego dzielnice, a wśród nich Orłowo i Mały Kack. Wraz z niebywałym wzrostem liczby ludności, a zwłaszcza dzieci i młodzieży w wieku szkolnym, rosło zapotrzebowanie na obiekty szkolne. Istniejąca przy kościele w Małym Kacku Szkoła Powszechna nr 8 nie mogła pomieścić wszystkich dzieci, dlatego Rada Miejska wyasygnowała kredyt na budowę nowej szkoły.
4 IX 1935 r
. oddano do użytku Szkołę Powszechną nr 11. Jej kierownikiem został Michał Stępień, nauczyciel przybyły z Grudziądza. Pierwszymi nauczycielami byli: Irena i Józef Żmudzińscy, Jan Fajtek, Leon Effenberg, Otylia Starzewska, Kazimiera Owocowa, Wanda Rogoś, Kazimiera Pomirska, Leon Pałasz, Józef Chmielewski, Władysław Dering, Antoni Szczepaniak i Emil Paustian. 750 uczniów rozpoczęło naukę w 8 salach lekcyjnych na dwie zmiany. Klasy liczyły ponad 40 osób.
Warunki pracy w szkole polepszyły się nieco, gdy w październiku 1936 r. na terenie Małego Kacka oddano do użytku nową, jednopiętrową Szkołę Powszechną nr 13. Niestety, poprawa okazała się krótkotrwała, a nauka w roku szkolnym 1938/39 odbywała się na trzy zmiany. W związku z tym powstał projekt budowy filii Szkoły Powszechnej nr 11. Jego realizację zaplanowano na 1940 r. Tymczasowym rozwiązaniem miało być wynajęcie w lecie 1939 r. kilku izb przy ul. Wielkopolskiej.
Wybuch II wojny światowej przerwał wszystkie plany i zamierzenia. Na 5 lat została zawieszona nauka w polskiej szkole. W czasie okupacji Niemcy zamienili budynek szkoły w szpital, a na dziedzińcu postawili baraki. Po wycofaniu się wojsk niemieckich w marcu 1945 r. przez kilka tygodni w szkole stacjonowali Rosjanie.
Naukę po wojnie rozpoczęto 15 IV 1945 r. w bardzo trudnych warunkach. Kierownictwo placówki objął jej przedwojenny dyrektor, Michał Stępień. Pracę podjęli też nauczyciele, a wśród nich: I. i J. Żmudzińscy, K. Owocowa, J. Fajtek, O. Starzewska, W. Rogoś,B. I. i S. Gogulscy, M. Andruchowa, K. Karło, N. Byczkowska, W. Dziubińska, A. Galiński oraz księża katecheci: ks. E. Grzelka i ks. S. Kwiatkowski.

Z końcem listopada 1947 r. obowiązki kierownika powierzono nauczycielowi tutejszej szkoły, Alfonsowi Galińskiemu. W ciągu kolejnych lat, 1949- 1958, funkcje dyrektorów sprawowali: Franciszek Dzierżanowski i Tadeusz Czyżewski, a od 1 II 1958 r. ponownie Michał Stępień.

Zmiany były też widoczne w wyglądzie zewnętrznym szkoły. W r.1953 nastąpiła rozbudowa, podczas której m.in.: dobudowano piętro, salę gimnastyczną, położono parkiet, założono centralne ogrzewanie. Modernizację szkoły kontynuował też następny dyrektor, mgr Augustyn Obryk.

Ważnym wydarzeniem w historii Szkoły Podstawowej nr 11 było nadanie imienia - „Bohaterów Załogi ORP Grom”. Miało ono miejsce 4 V 1970 r. w 30 rocznicę zatonięcia okrętu w fiordzie pod Narwikiem. Uroczystość uświetnił swą obecnością ocalały członek załogi zatopionego ORP ,,Grom’’- chorąży Paweł Górski.

W tym dniu szkoła otrzymała też sztandar, przed budynkiem ustawiono pamiątkowy kamień, zaś strój uczniowski uzupełniono marynarskim kołnierzem.

W 50–letniej wówczas historii szkoły nie był to jeszcze koniec przemian. 19 VI 1972 r. po raz ostatni zadźwięczał dzwonek przy ul. Wrocławskiej 52. Nastąpiła zamiana: uczniowie Szkoły Podstawowej nr 11 przenieśli się do tzw. „pałacyku’’ przy ul. Folwarcznej, a uczniowie

I Liceum Ogólnokształcącego zajęli budynek przy ul. Wrocławskiej. Funkcję dyrektora ,,Jedenastki’’ przejął mgr Zygmunt Formella, natomiast od 1975 r. sprawowała ją mgr Barbara Kwiatkowska. Jednak po sześciu latach, w 1978 r., przeprowadzono kolejną reorganizację. Uczniowie Szkoły Podstawowej nr 11 wrócili do budynku przy ul. Wrocławskiej, tworząc razem z licealistami Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 2, którego dyrektorem został mgr Maksymilian Hoeft.

W 1982 r. nastąpiło rozłączenie szkół. W zajmowanym budynku przy ulicy Wrocławskiej pozostała tylko szkoła podstawowa (to czas zarządzania szkołą przez dyrektora Edwarda Bilińskiego)

Kadencja dyr. E. Bilińskiego zaowocowała również pięcioletnim eksperymentem pedagogicznym: w roku szkolnym 1992/93 zamiast tradycyjnej oceny ze sprawowania została wprowadzona ocena opisowa. W dwu klasach uczniowie otrzymywali też opisowe oceny z poszczególnych przedmiotów. W ramach edukacji alternatywnej nauczyciele wprowadzili szereg innowacji, zarówno w sferze dydaktycznej, jak wychowawczej. Zrodziły się nowe formy działania: Tydzień Tolerancji, Koło Sympatyków Amnesty International - Uczniowski Ruch na Rzecz Obrony Praw Człowieka, Środowiskowy Zespół Teatralny ,,Teenagers”. W karnawale organizowano Turnieje Tańca Dyskotekowego, odbywały się Otwarte Halowe Mistrzostwa Szkoły w Skoku o Tyczce (od r.1989/90), zakupiono (IX 1991 r.) program komputerowej obsługi biblioteki MOL (licencja nr 1 w Polsce).

W latach 1997-2001 dyrektorem szkoły był mgr Krzysztof Czechowski, któremu szkoła zawdzięcza realizację wielu inwestycji w odnowienie budynku, dbałość o estetykę wnętrza, wysoki poziom nauczania i troskę o bezpieczeństwo uczniów.

Z dniem 1 IX 1999 r. Rada Miasta Gdyni powołała Zespół Szkół nr 6: Szkołę Podstawową nr 11 i Gimnazjum nr 7.

Obecny dyrektor, mgr Sławomir Wiśniewski, kontynuuje dobre tradycje swoich poprzedników, dbając o rozwój bazy materialnej i dydaktyczno-wychowawczej szkoły. Od roku 2001, gdy objął placówkę, zmienił się po raz kolejny wizerunek szkoły. Przeprowadzono gruntowny remont i w trosce o bezpieczeństwo dzieci założono monitoring. W 2004 r. uzyskała następujące Pomorskie Certyfikaty Jakości Edukacji :
  • Rodzice są partnerami w podejmowanych przez szkołę działaniach.
  • Opieka i profilaktyka wspomaga ucznia w jego rozwoju.
  • Szkoła aktywnie współpracuje ze środowiskiem.

W ciągu 70 lat działalności szkoła wypracowała własne tradycje, zwyczaje i ceremoniały. Czas upływał pod znakiem uroczystości urządzanych z okazji ważnych rocznic państwowych i szkolnych. Dzieci i młodzież nadal uczestniczą w poznawaniu historii miasta, regionu i ojczyzny (rocznice wybuchu II wojny światowej, 11XI, Grudzień 1970, 3 V). Pasowanie uczniów klas I odbywało się na pokładzie okrętu – muzeum ORP,, Błyskawica’’. Przez wszystkie lata podtrzymywano kontakt z patronem, Marynarką Wojenną (zwiedzanie okrętów, wycieczki po Porcie Wojennym). Młodzież naszej szkoły bierze udział w konkursach i olimpiadach przedmiotowych oraz zawodach sportowych, osiągając dobre wyniki oraz wyróżnienia i nagrody na szczeblach miejskim i wojewódzkim.

Uczniowie naszej szkoły od wielu lat biorą udział w akcjach charytatywnych, takich jak: Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy, Góra Grosza, na rzecz Schroniska Bezdomnych Zwierząt w Ciapkowie oraz akcjach pod patronatem Caritasu. Wielkim powodzeniem cieszą się też festyny : na rozpoczęcie roku szkolnego, z okazji Święta Szkoły, Dnia Sportu i Dnia Dziecka. Szkoła współpracuje ze środowiskiem: Radą Dzielnicy, Marynarką Wojenną, firmą Hydromega, Komunalnym Związkiem Gmin Doliny Redy i Chylonki, OPEC-em i Ekodoliną.

Częste odwiedziny absolwentów są najlepszym dowodem, że już ponad 70- letnia ,,Jedenastka’’ to miejsce, gdzie chętnie wracają i zawsze są mile widziani.

Jesteś tutaj: O NAS Historia Szkoły